Friday, February 29, 2008

പ്രണയമഴ (കവിത)

ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്‍ നീറ്റല്‍ പകര്‍ന്നു കൊ‌-
ണ്ടൊരു പാട്ടു കേള്‍പ്പൂ ദൂരെ നിന്നും.
കരിയിലകള്‍ക്കു മുകളിലൂടെങ്ങുന്നോ
ഓടി വരുന്നോരു പഴയ മഴ;
എന്‍ ക്ലാസ്സുമുറിയുടെ മേല്‍ക്കൂരയില്‍ വന്നു
പ്രണയമായ്‌ പെയ്യുന്നിരു ഹൃദയങ്ങളില്‍.

ഏറെ മുഖങ്ങള്‍ക്കിടയിലാണെങ്കിലും
പ്രിയമെഴുമാമുഖം മാത്രം കണ്ട്
പ്രണയാര്‍ദ്രമാമാ മിഴികളില്‍ നോക്കവേ
ഹൃദയത്തിലാ വിരല്‍ തൊടുന്ന പോലെ.

കണ്ണുകള്‍ ചേരുമ്പോള്‍ ഹൃദയം തുടിക്കുന്ന
പ്രണയത്തിന്‍ അത്‌ഭുതമറിയുന്നു ഞാന്‍,
നിന്‍ കണ്ണില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഭൂവിലന്നേരം
നാം രണ്ടും മാത്രമാണെന്ന പോലെ.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം ആ മുഖമോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
ആര്‍ദ്രനായ് പോവൂ ഞാനെന്തു കൊണ്ടോ.
കാലത്തിനാവില്ല മറ്റൊന്നു നല്‍കുവാന്‍
പ്രണയത്തിന്‍ സുഖത്തിന്നു പകരം വയ്‌ക്കാന്‍.


3 comments:

വല്യമ്മായി said...

നല്ല കവിത

നിവേദ്യ said...

കവിത നന്നായിട്ടുണ്ട് പക്ഷേ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും പ്രണയം വേദനയും നല്‍കാറുണ്ട്. നല്ല പ്രണയം ഗ്രിഹാതുരതയുടെ സുഖം നല്കട്ടെ അല്ലെ?

വിനോജ് | Vinoj said...

വല്യമ്മായി: നന്ദി :)
നിവേദ്യ : ചിലപ്പോഴല്ല, പ്രണയം എപ്പോഴും വേദനയാണ് തരുന്നത്‌ :). നന്ദി, വന്നതിനും, കമന്റിയതിനും.